Weer samen knuffelen

Het is gelukt! Ik heb het overleefd! En de kinderen ook (wellicht nog belangrijker). Vanochtend heb ik samen met de jongens papa opgehaald. Na een ruime week is hij weer terug van de skitrip van school en heb ik weer wat extra handen in huis.

En wat een week was het. Toen we mijn man af gingen zetten was de oudste al ziek, en dat werd nog even wat erger. Drie dagen ruim 40 graden koorts. Dat betekende voor mij het doorhalen van nachten. Want zodra mijn peuterpuber wakker werd was hij diepongelukkig. Heel veel drinken (gelukkig) en de nodige strijd voor een paracetamolletje (“je gaat je er echt beter doorvoelen, en als je geen zetpil wilt dan moet je deze even doorslikken”) Na twee hele korte nachten kwam mijn moeder een paar daagjes logeren (was al afgesproken) Peuterpuber hield ik thuis van zijn oefendagje school en langzaam ging het iets beter. Die nacht begon mijn dreumes. Rond middernacht leek het of iemand de douchekop boven hem had open gezet. Wederom een kort nachtje dus. En toen moest er ook nog gewerkt worden. Allebei de kinderen bleven thuis, in plaats van het kinderdagverblijf, want mijn moeder was er toch.

Gelukkig bleef het bij de dreumes bij een nacht en wijt ik die verhoging aan zijn twee kiezen die ineens te zien zijn. (jaja manlief weet wel welke week hij moet gaan skiën) De nachten erna waren weer normaal: dreumes komt ’s nachts een keer (het doorslapen is zeer zeldzaam) maar dan heb ik hem binnen een kwartier weer slapend (zolang ik de dop van de drinkfles er maar goed op doe…… ja ook gebeurd, middenin de nacht) Omdat iedereen helemaal opknapte kon het feestje van mijn peuterpuber toch doorgaan, want afgelopen vrijdag had hij zijn afscheid bij de ‘kindjes’. Het was dus een vreemde week voor hem. Maar hij was trots op de ‘Shaun the Sheep-rijstenwafels’ die zijn moeder had geknutseld.

Mede dankzij de hulp van mijn moeder en de familiebezoekjes zijn we de week goed door gekomen.  Man en ik realiseerden ons ook dat we sinds dat we elkaar kennen nog nooit een week van elkaar weg waren geweest (bijna eng inderdaad). We zijn dus weer compleet en daar is vooral de oudste ook erg blij mee. Mama blijf favoriet voor hulp, maar als papa weg is, dan is het toch niet hetzelfde. Of zoals hij het zelf zegt: “nu kan ik weer met jou én papa knuffelen”.

Weer samen knuffelen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s