Bijna klaar voor school

Volgende week is het zover. Dan is de schoolvakantie voor de regio Zuid voorbij en mag ook onze kleuter terug naar school. Deze keer om echt in groep 1 te beginnen, na een paar maandjes meedraaien als ‘nuldejaars’. En voor mama betekent dit dus ook dat ik bezig ben met de laatste voorbereiding.

Voor de gym zijn er nieuwe schoenen gekocht, want ja, meneer zijn voeten groeien natuurlijk gewoon door dus die waren hoog nodig. Wel een dikke zwarte stift erbij, want hij heeft waarschijnlijk dezelfde goedkope schoentjes als de rest van zijn klas, dus ik moet ze nog even merken. Dat ga ik trouwens ook doen met het extra lunchsetje dat ik heb aangeschaft. Vorig jaar hadden we 1 lunchbox en 1 beker. Maar een extra setje is toch wel handig.

En dan nog in het kader van: het hoeft niet maar leuk is het wel, heb ik zijn eerste vriendenboekje aangeschaft. Vorig jaar mocht hij al bij een klasgenootje in zijn boekje schrijven, maar ik vond de periode te kort om toen al een boekje aan te schaffen. Deze keer heeft hij een heel jaar, dus ook voor hem een boekje. Ik vind het zelf wel leuk. Wij hadden vroeger Poezie-albums. Dat creatieve is er wel af, maar voor later is het toch leuk om te lezen wie er in je klas zat. Omdat onze kleuter naar een kleine school gaat zit hij in een gecombineerde klas (1-2) Dit jaar beginnen ze met ongeveer 20 kindjes in de klas, uiteindelijk zullen het er weer ruim 30 worden (net als afgelopen jaar toen mijn kleuter 1 van de laatste was die kwam aansluiten) Hij heeft er in ieder geval weer zin in. Nog een weekje rust, en dan gaan we weer in het ritme!

Bijna klaar voor school

Muggenbulten

Nu zou ik een heel stuk kunnen schrijven over de warmte en hoe de kinderen daar op reageren. Maar inmiddels hebben ze daar bijna een hele maand aan kunnen wennen. We hebben namelijk een hittegolf van al bijna 30 dagen achter de rug. En hoewel vandaag de temperatuur iets gezakt is, blijft deze boven de 25 graden dus we tellen nog even door. Nee, het warme weer brengt andere probleempjes met zich mee: de mug.

Iedere ochtend luchten we de bovenverdieping door en het liefst ook nog even in de avond. Dat is het moment dat de muggen hun kans zien. En hoewel we alles grondig controleren schiet er af en toe toch eentje tussendoor. En dat resulteerde vannacht in een flink aantal bultjes bij onze dreumes, waarvan twee kanjers op zijn rechtervoet. Omdat hij zijn andere voet gebruikte om te krabben waren de bulten ook nog eens actief geworden en jeukten dus flink. Een hysterische dreumes tot gevolg.

Terwijl ik dus probeerde om hem af te leiden en tegelijkertijd zijn voeten uit elkaar te houden, gilde hij het uit van de jeuk. We smeerden er een beetje azaron op en ik maakte sokjes nat om zijn voeten te koelen. Dit leek even te werken, maar na een half uurtje ging het linkervoetje toch weer langs het rechtervoetje en begon de jeuk opnieuw. We zijn er dus een tijdje zoet mee geweest. Gelukkig besloot dreumes daarna wel door het onweer heen te slapen, tot zijn broer de boel bij elkaar gilde vanwege een mug op zijn kamer!

Muggenbulten

Zoeken naar de juiste straf

Oei wat een strenge titel. Het valt allemaal wel mee hoor. Maar je net schoolgaande kleuter laten luisteren is een hele opgave ben ik de afgelopen maanden achter gekomen. Want naast dat hij met sprongen vooruit is gegaan wat betreft getallen en letters (ineens willen klok kijken, willen schrijven, taakjes in schriftjes doen) wordt hij verbaal ook beter en zoekt hij vaker de confrontatie op. En nu ben ik niet de moeder met het meeste geduld….

Het toppunt was pas geleden. Hij had een hele middag buiten mogen spelen en omdat hij in de avond nog naar judo ging moest hij van mij even tam in onze eigen tuin/huis blijven. Meneer Kleuter keek me aan, vertelde me tot drie keer dat hij toch echt naar het speeltuintje ging en vervolgens zette hij het op een lopen. Omdat mijn dreumes in huis was en voortaan overal bij, op en over klimt kon ik niet achter hem aan. Dus heb ik gewacht tot een geschikt moment om hem terug te halen. Hij mocht direct door naar de trap. Dat levert even wat schreeuw- en krijswerk op, maar echt deren doet het hem niet.

Ik maakte dus een ander plan. Toen ik hem van de trap afhaalde legde ik hem uit dat hij deze keer echt heel stout was geweest en dat mama een nieuwe regel had bedacht: iedere keer dat hij niet luistert en zijn eigen plan trekt, of heel erg brutaal is, mag hij die avond of ochtend niet op zijn tablet. (Ja mijn kind heeft zijn eigen tablet, heel handig, met alleen content voor kleuters) Hij is namelijk gewend dat hij twee keer per dag even wat filmpjes mag kijken. Hoewel hij huilend bleef volhouden dat hij het nooit meer zou doen, werd er die avond geen filmpje gekeken. En dat heeft er ingehakt. Want als zijn oren weer verstopt lijken te zitten, hoef ik eigenlijk alleen maar het woord tablet te zeggen en mijn lieve, snel groter wordende, kleuter kiest eieren voor zijn geld. Nu wachten tot het moment aanbreekt dat hem dit ook niets meer doet….. Fijne vakantie!

Zoeken naar de juiste straf

Schoolspullen poetsen

Het zou een geniale aflevering kunnen zijn in het nieuwe seizoen van De Luizenmoeder: het einde van het schooljaar en de moeders krijgen een stapel speelgoed/leerspellen mee naar huis om thuis schoon te maken. Eerder in de week hadden we al een mail gekregen dat we op vrijdag wat spullen mee moesten nemen die dan gepoetst mochten worden. Dus ik mijn moeder laten weten dat ze vrijdag wat spullen mee moest nemen als ze mijn kleuter op ging halen van school.

Op vrijdagochtend bracht ik mijn zoon naar school en hij wilde perse op de fiets. Omdat ik wist dat hij opgehaald zou worden door oma wilde ik niet hebben dat zijn fiets op school bleef staan. “Mama, dan neem je de fiets toch terug mee naar huis?” Maar natuurlijk. Dus hij op de fiets. Bij aankomst in de klas bleken alle tafels vol staan met spulletjes. In eerste instantie ging ik hem nog vrolijk uitzwaaien, maar toen zag ik de andere ouders al die spullen naar buiten zeulen. O, die moeten dus nu al mee…..

Toen realiseerde ik me, dat ik ook dat fietsje mee moest nemen. Eerst naar binnen om de spullen te halen. Drie doosjes met spulletjes en een stel platen. Zonder tas (en ik had er ook geen bij) dus zelf balanceren. Bij de uitgang sprak ik een andere nieuwe moeder die een hoop kraaltjes mocht gaan poetsen. ” Ze hebben ons als nieuwe moeders alle rotspulletjes meegegeven”, fluisterde ze me met een knipoog toe. Ik dacht, dat zien we dadelijk wel, eerst die spullen thuis krijgen. Gelukkig spotte ik de buurman met de bakfiets, anders had ik nog een keer op en neer kunnen lopen.

Thuis bleek ik tangramplaten met twee verschillende doosjes tangramstenen te hebben en een kleurenspel met misschien wel vijftig verschillende plaatjes. In totaal misschien wel zo’n 500 losse onderdelen. Ik heb me dus vermaakt op zaterdag. Gelukkig vond mijn kleuter het zo interessant dat hij maar wat graag meehielp. Alles staat dus klaar voor school dinsdag, want eerst nog genieten van een extra dagje weekend (studiedag).

Schoolspullen poetsen

Slapen met geluid

Niet mijn talent, slapen met onbekende geluiden. Daarom slaap ik over het algemeen de eerste nacht op een andere plek ook altijd slecht. En kan ik niet slapen als ik aan het reizen ben. Mijn oudste heeft hier gelukkig geen last van. Die legt zijn hoofd neer en valt in slaap, net als zijn vader.

Bij mijn jongste werkt dit helaas anders en o, wat is het herkenbaar. Dit weekend was er een festival in het dorp. Voor het eerst. En dat ging zowel op vrijdag als op zaterdag door tot 01:30. Voor mij betekende dit wakker liggen tot de muziek weg was. Ik heb namelijk ook nog eens de ‘afwijking’ dat ik continu liedjes probeer te herkennen die voorbij komen. Muziek op de achtergrond betekent dus heel veel onrust. Wij hebben ook geen televisie op de slaapkamer. Dan slaap ik namelijk echt niet als mijn man die aan zou zetten.

Maar de jongste heeft dus hetzelfde. Het hele weekend werd hij regelmatig wakker van de muziek en vervolgens raakte hij gefrustreerd omdat hij niet in slaap kon komen. Een beetje rondlopen hielp en dan sliep hij weer een uurtje waarna het riedeltje opnieuw begon. Ook hij heeft dus de eigenschap om alles bij te willen houden. Nou ja, we hopen dat het de komende weken meevalt met de examenfeestjes. En anders wordt het ook ’s nachts veel lopen en knuffelen. Mocht je nog tips hebben om hier zo relaxed mogelijk mee om te gaan, laat maar horen. P.s. Ik heb oordopjes uiteraard al geprobeerd, maar dan wordt ik helemaal simpel van mijn eigen ademhaling!

Slapen met geluid

Waterpokken

Vorig jaar was ik er al een keer allert op omdat de buurkinderen de waterpokken hadden. Maar toen fietsten mijn zonen er nog tussendoor. Deze keer is het anders. De oudste heeft de waterpakken, en hoe! Zijn romp is helemaal bedekt en op andere plekken zijn de pokken ook te zien. Op zich ben ik daar blij mee, want dat betekent dat hij er hierna ook echt vanaf is.

Toch had ik vanochtend moeite om hem op school achter te laten. Hij was ineens weer zo kwetsbaar in mijn ogen. En hij is ontzettend zelfbewust nu. Een pok zit precies op de plek waar het bandje van zijn Teva zit, dat was dus geen optie. Gelukkig zaten zijn renschoenen wel lekker. Toen ik hem vanavond vroeg of de kindjes iets tegen hem hadden gezegd over de vlekjes zei hij van niet. Dus dit was vooral weer druktemakerij van mama.

De eerste pokken drogen inmiddels, maar er verschijnen ook nog nieuwe. Ik hoop dat het niet te lang gaat duren. Momenteel zegt hij nog geen last van jeuk te hebben. Toch hebben we voor de zekerheid zijn nagels heel kort en liggen de havervlokken klaar. Want ik zou het jammer vinden als hij er littekens aan overhoudt. Toch hoop ik stiekem dat de kleinste ook mee gaat doen. Dan ben ik er namelijk helemaal vanaf. Maar dat zullen we nog even moeten wachten. O, ja heb je toevallig nog goede tips om deze waterpokkenperiode zo goed mogelijk door te komen, kom maar op! Ik lees ze graag!

Waterpokken

Op de fiets naar school

Vandaag wilde onze kleuter op de fiets naar school. Zijn echte fiets. Dus maakte we afspraakjes dat hij zou stoppen als we moesten oversteken en dat hij zou luisteren als mama iets zei. Sinds vorig jaar fietst hij al zonder zijwieltjes, hij was toen 3. Maar omdat hij toen nog te klein was voor de fiets die wij hadden ging op- en afstappen nog niet. Dus moesten wij er wel naast lopen/rennen.

Sinds dit jaar kan hij met zijn voeten bij de grond dus de laatste uitdaging voor zelfstandig fietsen was het starten: het zelf aantrappen. De afgelopen weken werd er veel geoefend, hij fietste mee naar de stad, en vorige week zelfs door het bos waarbij hij totaal zo’n 5 kilometer achterelkaar fietste. Dat heeft hem zelfvertrouwen gegeven want nu kan hij dus zelf ook uit stilstand wegfietsen en staat niets hem in de weg. Vanochtend ging hij dus op zijn fietsje naar school en mama er met de buggy en zijn broertje er achteraan. Netjes gewacht bij het oversteken en het laatste stuk kon hij zelf gaan. Het manoeuvreren langs andere ouders en kindjes ging hem goed af, en bij de fietsenstalling stond zijn vriendje/buurjongen klaar om hem te helpen zijn fiets te parkeren.

Ik vind het heerlijk dat hij dit nu kan. Want zijn oma wilde hem al dolgraag ophalen van school op de fiets, zodat hij zelf mee kon fietsen. Ik heb hem gezegd dat hij binnenkort met mama mee mag fietsen als ik ga hardlopen. Voor papa moet er nog wat snelheid bij. Nu gaan we dus oefenen met verkeersinzicht: want langs de kant fietsen en rekening houden met auto’s, dat is nog best lastig!

Op de fiets naar school