Vragen, vragen, vragen (en meer vragen)

Het is begonnen. De waarom-fase leek peuterpuber overgeslagen te hebben, maar de vragenfase heeft zich aangediend. Ik heb me voorgenomen zoveel mogelijk antwoord te geven op al zijn vragen. Daar wordt hij alleen maar wijzer van toch? Alleen toen wist ik nog niet dat sommige vragen, ondanks antwoord, nog honderd keer gesteld gingen worden.

Mijn man die is heel goed in negeren als hij het genoeg vindt. Dat vind ik een kunst, want ik kan dat dus niet. Omdat ik weet dat peuterpuber dan helemaal niet stopt met zijn vragen. Mijn man wordt dan oostindisch doof en doet gewoon door met waarmee hij bezig is. Ik raak afgeleid. Het gaat dan ook in een sneltreinvaart door. “Mama wat gaan we nu doen? Mama waarom gaan we dat doen? Mama gaan we dat nu doen? Mama hoe heet dit? Mama waarom is dat? Mama hebben wij dat ook? Mama mag ik dat dan ook? Mama gaan we nu? Mama komt die nog? Mama wanneer komt die dan? En nog heel veel andere vragen.

Het is vooral ‘fijn’ als ik net met de baby bezig ben en peuterpuber geen genoegen neemt met het feit dat ik even iets anders aan het doen ben. Het liefste komt hij dan tegen me aan staan om in mijn oor al zijn vragen te tetteren. Of het andere uiterste: hij gaat iets doen waarvan hij weet dat dat dus niet de bedoeling is…. En dit is meestal op spullen van zijn broertje staan, de gevouwen was uit elkaar halen en kijken of er nog koekjes en snoepjes te scoren zijn. Wat mij betreft is hij klaar voor school, en dat komt goed uit want over twee weken mag hij gaan proberen. Kan hij al zijn vragen aan de juffen en de andere kindjes gaan stellen!

Vragen, vragen, vragen (en meer vragen)

Decibel, decibeller, decibelst

Ken je van die mannetjes die rondlopen met een klein apparaatje om te zien of er niet teveel geluid geproduceerd wordt?  Ik zou niet weten wat het maximale geluid is wat zo’n apparaatje kan meten. Wat ik wel weet is dat onze nog-net-baby het ding een heel eind uit zou laten slaan.

Sinds een paar weken laat hij het horen als iets niet gaat zoals hij wil. En dan maakt het niet uit of je de intentie hebt om hem te helpen, totdat er daadwerkelijk gebeurt wat hij wil zet hij het op een gillen. En met gillen bedoel ik eigenlijk: GILLEN!!!! Ik werk als DJ en dus is het van belang dat ik zuinig met mijn oren omga. De muziek op een koptelefoon staat nogal gauw te hard. Maar onze baby zorgt eigenhandig voor blijvende gehoorschade.

Momenteel lijkt niets te helpen en gilt hij meerdere malen per dag: hij gilt omdat hij wil drinken, hij gilt omdat hij wil eten, hij gilt omdat hij opgetild wil worden, hij gilt omdat hij uit de box wil, hij gilt omdat je een speeltje afpakt, enz. enz. Maar hij ergste: hij gilt ’s nachts. En dan komt het geluid nog net een tikkeltje harder aan. Peuterpuber begint er aardig aan te wennen. We hoeven steeds minder vaak hem te troosten omdat hij schrikt van zijn broertje. Maar die schreeuwt zichzelf zo wakker, dat we vervolgens nog een tijdje met hem aan de wandel zijn. Ik zeg: op naar het praten, zodat hij zichzelf met woorden verstaanbaar kan maken, in plaats van het wakker schreeuwen van de hele straat. O ja, als iemand tips heeft om het gillen af te leren: kom maar door!

Decibel, decibeller, decibelst

Virusje in huis

We hebben een rustig weekend, alleen pakt dit iets anders uit dan verwacht. Bij baby zitten zijn hoektanden te vervelen, dus daar is de tandpijn (inclusief de bekende luiers) weer. Maar bovenop die tandpijn kreeg baby ook last van een virus. Voor het eerst, in zijn 11 maanden bestaan, hadden we een overgevend kind. En dus sliep meneer tussen ons in, want ik wilde wel zeker weten dat als hij moest spugen hij er niet in stikte. Op een handdoekje om te voorkomen dat ik ons hele bed zou moeten verschonen.

Iedere moeder kent vast dat moment dat je snot uit de neus van je baby haalt, poep weg veegt op plekken waar geen poep hoort te zitten en spuug opvangt. Nou gisteren was die laatste eer voor mijn man (ik had nummer 2 vandaag, dus eerlijk zullen we alles delen). Alleen nu ligt mijn oudste vent (lees: man) dus plat op bed. Geen idee of het zo besmettelijk is maar in ieder geval lijkt baby zijn vader aangestoken te hebben.

Vandaag bestaat mijn dag dus uit het verzorgen van drie ‘kinderen’ zonder uitje naar buiten. En hopen dat ik zelf niet de pineut wordt. Hoe dan ook het is een rustig weekend (mij iets te rustig). Nu ga ik kijken of ik de oudste van wat thee kan voorzien met misschien een beetje brood. Fijne zondag allemaal!

Virusje in huis

Oud en Nieuw vieren?

Zodra je kleine kinderen hebt wordt Oud en Nieuw een vraagteken. Gaan we het moment van 00:00 meemaken of zijn we met andere dingen bezig? Handig is om dan thuis of dichtbij te zitten zodat de kinderen hun eigen bed in kunnen. We hebben namelijk ooit meegemaakt dat we besloten om 23:30 weg te rijden bij vrienden omdat kleine man op geen enkele manier ging slapen daar, maar zo oververmoeid was dat uitstellen geen optie meer was. Vervolgens zaten we dus op het moment supreme met zijn tweeën voor de televisie.

Dit was ons eerste Oud en Nieuw met zijn viertjes. En die vierden we bij de buren. Babyfoon mee, licht afgesteld en je hoort alles. Tijdens het Oud en Nieuw sta je toch voor je huis op straat, dus daar zat geen verschil in, Met peuterpuber hadden we afgesproken dat we hem wakker zouden maken. Baby was dus een vraagteken, want die wordt werkelijk overal wakker van. De hele dag was hij al allert op de knallen buiten.

Maar dat er ook met Oud en Nieuw geen pijl op te trekken is dat  bleek wel. Geen kik heeft de baby gegeven. Voor het eerst eigenlijk, want altijd hebben we er wel een keer uit gemoeten voor een tut die kwijt was, een doorgelekt kind of simpelweg omdat hij niet lekker lag. En niet alleen werd hij niet wakker. Hij sliep uit: tot bijna half negen! Ook peuterpuber deed het formidabel. Niet alleen vond hij het superstoer om er in de nacht even uit te zijn. Die anderhalf uur pakte hij er ruim bij vanochtend. Het werd 10:00. Waarbij wij ons nu de vraag stellen of we vannacht weer vuurwerk af gaan steken! (nee hoor buren, we zullen het laten…)

Oud en Nieuw vieren?

Reuzenstappen

Onze baby wil geen baby meer zijn. Nog even en dat is hij ook niet meer, Vandaag is hij precies 11 maanden oud en dus mag hij de titel baby nog een maandje dragen en dan wordt hij een dreumes. Maar hij is al klaar voor de volgende stap. Momenteel hoeven we maar met onze ogen te knipperen en hij kan weer wat nieuws.

Sinds een week gaat hij zelf staan, en dan ook echt overal tegenaan: op de bank, aan de tafel, tegen je been, aan het trapje. Als hij maar kan staan. Binnen de kortste keren kon hij trouwens kruipen nadat hij begreep hoe hij zichzelf voor- of achteruit moest bewegen. Sinds een paar dagen vindt hij het leuk om aan de hand stapjes te zetten. Nu nog heel voorzichtig, maar gezien het ontwikkelingstempo vermoed ik dat hij het snel door zal hebben.

Sowieso heeft onze baby dingen snel door. Nee zeggen vindt hij hilarisch (net als heel vaak mamamamamamamamamama), maar ook als wij ‘nee’ zeggen gaat er een grote grijns op. Want iets wat niet mag, moet toch even gedaan worden. Zo zijn er dingen in huis waar hij niet aan mag zitten. Bijvoorbeeld een houten kattenbeeld. Daar heeft hij iets op bedacht. Hij gooit een speeltje richting het beeld en kijkt ons dan aan van: “Tsja, die moet ik toch echt even ophalen”. Gevolgd door een: “Goh, kijk eens wat we hier hebben, dat moet ik even aanraken.” Best inventief allemaal, maar we hebben een echt handenbindertje. Ik ben dus blij dat de box nog staat, want geen haar op mijn hoofd die hem zonder toezicht rond laat kruipen in de woonkamer.

Reuzenstappen

Het Kerstverhaal

Na Sinterklaas is het de beurt aan Kerst. En voor onze peuterpuber betekent dat ook de Kerstman blijkbaar. Wij doen hier met Kerst niet aan cadeaus, ik vind Sinterklaas meer dan voldoende. Dus nu is het aan ons de taak om uit te leggen wat Kerst eigenlijk is.

Er is een voordeel, want peuterpuber vindt kerken reuze-interessant. Hij loopt het liefst elke kerk in en steekt overal een kaarsje aan. Vandaag had ik een gesprekje met hem over Kerst tijdens het eten. Ik zeg: ” We vieren met Kerst de geboorte van het kindje Jezus.” “Van mij?” “Nee, van Jezus, dat was heel lang geleden.” “O”. Ik vertelde hem ook dat we misschien wel naar de kerk gaan met Kerst. Hoewel hij pas 3,5 is, kan hij zijn ogen uitkijken en durf ik het wel aan om hem mee te nemen. “Gaan we dan waar we gedompeld zijn?” “Ja inderdaad, waar jullie gedoopt zijn”. “Maar wel met liedjes toch?” “Mama gaat wel even kijken waar er liedjes worden gezongen.”

De vraag of Kerstman nog met cadeautjes langs kwam, kwam uiteraard toch nog even voorbij. Hij zal het moeten doen met een hoop gezelligheid als we de familie zien en heel veel lekker eten. Op naar een drukke, en hopelijk hele mooie Kerst. Voor iedereen!

Het Kerstverhaal

Sinterklaasweken

Hyper kinderen, slecht slapen, veel rumoer? Het valt hier eigenlijk wel mee. De Sinterklaasweken zijn vol aan de gang en de nodige cadeaus zijn inmiddels weer uitgepakt. Sinterklaas bij de schoonfamilie, schoentje zetten, Sinterklaas op het werk en Sinterklaas was ook nog even bij overgrootopa en -oma.

Peuterpuber is er wel weer meer mee bezig met vorig jaar. Maar het concept schoen zetten is nog een beetje vaag. Hij zet hem alleen als wij zeggen dat dit mag. Oftewel, er staan hier niet iedere nacht schoentjes bij de kartonnen open haard. Ook vindt hij Zwarte Piet niet spannend of eng en rende hij onlangs met een tekening in volle vaart op Sinterklaas af (middenin in een voorstelling). Maar na die dag is het ook weer voorbij. Het idee dat Sinterklaas iedere dag in het land is om cadeaus rond te brengen leidt bij hem nog niet tot spanning.

Momenteel hebben we nog 1 Sinterklaasdag staan. Aankomende dinsdag, als het ook Pakjesavond is. Ik vertel dit soort dingen meestal pas kort van tevoren. Ook nu weet hij nog niets. Mijn ouders komen langs en als het goed is, is Sinterklaas geweest als ze terug komen van de ‘kindjes’ (waar in de ochtend ook Sinterklaas is). Daarna is het voorbij en kan ik zeggen dat mijn Sinterklaashectiek nog redelijk is meegevallen. Ze vinden de Sinterklaasmomenten vooral erg gezellig. Maar de spanning, slapeloze nachten en gehyper hebben wij gelukkig nog niet. Hou dit vast jongens!

Sinterklaasweken